Ik mis je zo

Komt het omdat ik vandaag naar “huis” reed, terwijl jij daar niet meer bent en het zo stil is?
Komt het omdat het zaterdag 4 maanden geleden is?
Komt het omdat ik je zie als ik in de spiegel kijk?
Komt het omdat ik je nooit meer kan bellen?
Komt het omdat ik je nooit meer kan zien?
Komt het omdat ik je foto’s overal zie als ik naar huis ga?

Feit is dat ik een aantal dingen steeds weer voor ogen zie en vandaag is zo’n dag.  Ik reed naar huis om naar papa te gaan. Maar het greep me zo aan. Ik zag in een flits de laatste weken in het hospice weer voor me. Ik hoorde je weer iets zeggen, iets wat me maar niet loslaat. Je was zo verward door de veelheid morfine die je kreeg dat je je niet bewust was van wie er wel of niet kwam. Op een dag zei je “kom eens hier schat, kom eens bij me zitten, ik heb je zo gemist!”. Terwijl ik er iedere dag was, úrenlang, soms zelfs tot ergernis van papa, hij vond dat je je rust nodig had. Ik vond dat je mij nodig had en dat je nog lang genoeg rust zou krijgen.

Meestal gaat het goed en kan ik er prima mee overweg, maar vandaag gewoon helemaal niet.

Mama, ik mis je zo vreselijk!

Het komt gewoon omdat je diep in mij zit!



2 thoughts on “Ik mis je zo”

Een reactie zou ik leuk vinden